Jesteś przedsiębiorcą i zlecasz pracę albo sam wykonujesz zlecenie na rzecz przedsiębiorcy? Pamiętaj o nowych obowiązkach.

1 stycznia 2017 weszły w życie przepisy nakładające nowe obowiązki na osoby fizyczne, które świadczą przedsiębiorcom usługi na podstawie umowy zlecenia czy umowy o świadczenie usług jak i na samych przedsiębiorców zlecających pracę osobom fizycznym. Wynikają one z ustawy z dnia 10 października 2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, a przede wszystkim z ustawy zmieniającej powyższy akt, uchwalonej w lipcu 2016r.

Na czym polega obowiązek

Nowy obowiązek polega na konieczności wskazania w umowie zlecenia lub innej umowie o świadczenie usług takiej wysokości wynagrodzenia, aby stawka za każdą godzinę pracy była nie niższa niż wysokość minimalnej stawki godzinowej ustalonej stosownie do przepisów ustawy (obecnie 13zł). Z tym obowiązkiem wiąże się kolejny wymóg, aby w tej samej umowie strony określiły sposób potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług.

Tym samym w nowych umowach należy zawrzeć dodatkowe postanowienia, już nie tylko dotyczące wynagrodzenia za świadczoną usługę, które zawsze stanowią element porozumienia, ale równocześnie postanowienia dotyczące sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania usługi.

Zarazem w tym miejscu wypada podkreślić, że ustawa nakłada na przedsiębiorcę czy jednostkę organizacyjną obowiązek polegający na przechowywaniu dokumentów, które określają sposób potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług oraz dokumenty potwierdzające liczbę godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług przez okres 3 lat od dnia wymagalności wynagrodzenia.

Gdy odpowiednich postanowień w umowie brak

Jeśli w umowie brakuje powyższych postanowień dotyczących potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia, na przyjmującym zlecenie lub świadczącym usługi będzie spoczywał alternatywny obowiązek, w postaci przedkładania comiesięcznie, przed otrzymaniem wynagrodzenia, pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej informacji o liczbie przepracowanych przy zleceniu/wykonywaniu usługi godzin.

Obowiązki dotyczące umów zawieranych ustnie

Sytuację w postaci zawarcia umowy zlecenia/umowy o świadczenie usług wyłącznie w formie ustnej również ustawodawca przewidział. W pierwszej kolejności zobowiązuje on przedsiębiorcę, z którym zleceniobiorca podpisuje umowę, do potwierdzenia pisemnie, elektronicznie lub w formie dokumentowej, ustaleń co do sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia czy wykonania usługi. Gdy natomiast do takiego pisemnego potwierdzenia nie dojdzie, wówczas to na zleceniobiorcy będzie ciążył obowiązek polegający na przedłożeniu przedsiębiorcy informacji o liczbie przepracowanych w miesiącu godzin przy wykonaniu czynności.

Warto pamiętać, że gdy umowa zawierana jest na okres dłuższy niż miesiąc, ustawa zobowiązuje do tego, żeby co najmniej raz w miesiącu przedsiębiorca wypłacał wynagrodzenie zleceniobiorcy.

Kogo w rzeczywistości obowiązek dotyczy

Obowiązek wynikający z nowej ustawy dotyczy zarówno osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej oraz samozatrudnionych, a więc osoby prowadzące zarejestrowaną działalność gospodarczą. Przy tym obowiązek staje się aktualny tylko w wypadku, gdy wymienione osoby same nie zatrudniają pracowników lub same nie zawarły umów ze zleceniobiorcami.

Wymienione osoby będą podlegały obowiązkom przewidzianym w ustawie wtedy, gdy zawrą umowę zlecenia albo umowę o świadczenie usług z przedsiębiorcą lub inną jednostką organizacyjną w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Wyłączone z obowiązku ustawowego są więc odpowiednio osoby fizyczne, które wykonują zlecenie na rzecz innych osób fizycznych, niebędących przedsiębiorcami, jak też wykonujące zlecenie na rzecz innych jednostek organizacyjnych, jeżeli zlecenie nie będzie miało związku z prowadzoną przez tamte podmioty działalnością gospodarczą. Wyłączone z rygoru ustawy są także inne umowy niż umowa zlecenia czy umowa o świadczenie usług np. umowa o dzieło czy umowa agencyjna.

Zwolnienia

Ustawa zwalnia niektóre kategorie podmiotów z nowego obowiązku. Takie wyłączenia dotyczą:

  1. umów zlecenia lub umów o świadczenie usług, jeśli to przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi sam będzie decydował o miejscu i czasie wykonania zlecenia a wynagrodzenie jakie będzie otrzymywał będzie miało wyłącznie charakter prowizyjny,

  2. umów dotyczących usług opiekuńczych i bytowych realizowanych poprzez prowadzenie rodzinnego domu pomocy,

  3. umów:

a) o pełnienie funkcji rodziny zastępczej zawodowej,

b) o utworzeniu rodziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego domu dziecka,

c) w przedmiocie prowadzenia rodzinnego domu dziecka,

d) w przedmiocie pełnienia funkcji rodziny pomocowej,

e) w przedmiocie pełnienia funkcji dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego,

f) w przedmiocie pełnienia funkcji wychowawcy wyznaczonego do pomocy w     kierowaniu placówką opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego, w przypadku gdy w tej placówce nie ma zatrudnionego dyrektora,

– jeżeli ze względu na charakter sprawowanej opieki usługi są świadczone nieprzerwanie przez okres dłuższy niż 1 doba,

4. umów dotyczących usług polegających na sprawowaniu opieki nad grupą osób lub osobami podczas wypoczynków lub wycieczek – jeżeli ze względu na charakter sprawowanej opieki usługi są świadczone nieprzerwanie przez okres dłuższy niż 1 doba,

5. umów dotyczących usług opieki domowej nad osobą niepełnosprawną, przewlekle chorą lub w podeszłym wieku, gdy w związku z ich wykonywaniem osoba świadcząca usługi zamieszkuje wspólnie z podopiecznym w jego mieszkaniu lub domu, a ze względu na charakter sprawowanej opieki usługi są świadczone jednej osobie lub wspólnie zamieszkującej rodzinie nieprzerwanie przez okres dłuższy niż jedna doba, z wyjątkiem przypadku świadczenia usług we wszelkich placówkach świadczących całodobowe usługi dla osób niepełnosprawnych, przewlekle chorych lub w podeszłym wieku.

Modyfikacja obowiązku

Pewne modyfikacje dotyczą wykonującego zlecenie lub świadczącego usługi w przypadku skierowania takich osób do wykonania zlecenia lub świadczenia usług na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 360). W takim przypadku pracodawca użytkownik, na rzecz którego jest wykonywane zlecenie lub są świadczone usługi, prowadzi obowiązkową ewidencję liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług.

Konsekwencje niestosowania się do ustawy

Przedsiębiorca lub osoba działająca w jego imieniu, a także osoba działająca w imieniu jednostki organizacyjnej narażone są na karę grzywny od 1000 zł do nawet 30000 zł za wypłacenie wynagrodzenia w wysokości niższej niż obowiązująca wysokość minimalnej stawki godzinowej.

Kara grzywny wymierzana jest w trybie kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Zleceniobiorca lub wykonujący usługi, któremu umowa nie gwarantuje minimalnej stawki godzinowej wynikającej z ustawy, może natomiast dochodzić na drodze sądowej wynagrodzenia uwzględniającego tę minimalną stawkę.

Umowa zawarta przed wejściem w życie ustawy

Należy na koniec zauważyć, że ustawa zmieniająca zawiera przepisy wprowadzające. Nakładają one na przedsiębiorców oraz przyjmujących zlecenie/świadczących usługi nowe obowiązki niezależnie od tego kiedy umowa została zawarta. Jeśli więc umowa zaczęła obowiązywać w 2016r. albo wcześniej, należy ją dostosować do nowej ustawy zmieniając lub też stosując postanowienia ustawy dotyczące potwierdzania przez wykonującego zlecenie/usługę liczby godzin.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *